Zasada Komunikacji / Psychologia Międzyosobowa

Mowa ciała

Body Language

Używaj mowy ciała, aby wspierać jasną komunikację i okazywać uwagę, ale nie traktuj jej jak czytania w myślach. Najbezpieczniejsza zasada: obserwuj wzorce, porównuj je z sytuacją i wyjaśniaj słowami, gdy znaczenie ma znaczenie.

Popularność

Przydatność

Nazwy alternatywne

Nonverbal Communication / Nonverbal Behavior / Kinesics / Bodily Communication

Dziedziny

Studia nad komunikacją, psychologia społeczna, antropologia, poradnictwo, negocjacje, przywództwo, edukacja

Definicja

Mowa ciała to wykorzystanie i interpretacja niewerbalnych sygnałów fizycznych, takich jak wyrażenia twarzy, postawa, gesty, kontakt wzrokowy, ruchy ciała, ukierunkowanie i odległość interpersonalna, w celu przekazywania informacji, emocji, uwagi lub nastawienia. Zwykle traktuje się ją jako część szerszej dziedziny komunikacji niewerbalnej.

Główna idea

Ludzie komunikują się nie tylko za pomocą słów, ale także przez widoczne zachowania. Jednak mowę ciała należy interpretować w kontekście, kulturze, relacji, czasie i zestawach sygnałów, a nie traktować jednego gestu jako mającego stałe uniwersalne znaczenie.

Jak to działa

Mowa ciała może wspierać, przeczyć, zastępować, regulować lub łagodzić komunikację werbalną.
Przykłady obejmują kiwanie głową, aby okazać uwagę, pochylanie się do przodu, aby okazać zainteresowanie, odwracanie się, aby okazać brak zaangażowania, używanie gestów w celu podkreślenia punktu lub utrzymywanie odpowiedniego kontaktu wzrokowego, aby sygnalizować zaangażowanie.
Reakcje słuchacza, takie jak kiwanie głową, krótkie potwierdzenia i sygnały w stylu „mm-hmm”, są często nazywane kanałami zwrotnymi; mogą one sygnalizować uwagę i zachęcać mówiącego do kontynuowania, choć ich znaczenie różni się w zależności od kultury i sytuacji.

Przykład użycia

W rozmowie słuchacz utrzymuje otwartą postawę, patrzy na mówiącego, od czasu do czasu kiwa głową i powtarza kluczową frazę, taką jak „czyli termin znowu się przesunął”. To pokazuje uwagę i zachęca mówiącego do kontynuowania.
Można to lepiej opisać jako aktywne słuchanie połączone z niewerbalnym podążaniem za mową ciała, a nie po prostu „czytanie mowy ciała”. Tradycja aktywnego słuchania Rogersa i Farsona podkreśla zrozumienie punktu widzenia mówiącego, a nie tylko wykonywanie zewnętrznych sygnałów słuchania.

Znany przykład

Przykład: Zasada „7-38-55” Mehrebiana.
Dlaczego pasuje do tej zasady: W szkoleniach dotyczących mowy ciała często powtarza się twierdzenie, że komunikacja jest w dużej mierze niewerbalna.
Status weryfikacji: Częściowo potwierdzony, ale często nadużywany. Wyniki Alberta Mehrabiana dotyczyły komunikacji uczuć i postaw, zwłaszcza gdy werbalne, wokalne i mimiczne sygnały były niespójne. Nie powinny być traktowane jako ogólna zasada, że „tylko 7% całej komunikacji to słowa.”

Przypadki użycia / Sytuacje, w których ma zastosowanie

Aktywne słuchanie i rozmowy doradcze.
Rozmowy kwalifikacyjne, prezentacje, sprzedaż, nauczanie i komunikacja przywódcza.
Negocjacje i rozwiązywanie konfliktów, zwłaszcza przy sprawdzaniu, czy komunikaty werbalne i niewerbalne wydają się zgodne.
Komunikacja międzykulturowa, z ostrożnością.
Interakcja człowiek-komputer, wirtualni agenci i roboty społeczne, w których kiwanie głową, spojrzenie i postawa mogą być modelowane jako sygnały społeczne.

Kiedy nie używać lub powszechne błędne użycie

Nie używaj jednego sygnału, takiego jak skrzyżowane ręce, brak kontaktu wzrokowego lub nerwowe wiercenie się, jako dowodu na ukrytą emocję lub zamiar.
Nie używaj mowy ciała jako wiarygodnego wykrywacza kłamstw. Badania nad oszustwem ostrzegają, że proste sygnały niewerbalne są często słabe, niekonsekwentne lub nadinterpretowane.
Nie zakładaj, że mowa ciała jest uniwersalna; niektóre wyrazy emocji mogą być powszechnie rozpoznawane, ale gesty, kontakt wzrokowy, dotyk, przestrzeń i zasady okazywania emocji różnią się w zależności od kultury.
Nie stosuj nadmiernie „zasady 7-38-55” do całej komunikacji.

Wynalezienie / Pochodzenie zasady

Wynaleziono przez: Nie ma jednego potwierdzonego wynalazcy.
Rok wynalezienia: nieznany. Naukowe badanie ruchu ciała w komunikacji jest silnie związane z pracami Raya L. Birdwhistella nad kinetyką w wczesnych latach 50. XX wieku; popularny termin „język ciała” został później spopularyzowany przez książkę Juliusza Fasta z 1970 roku Body Language.
Kraj / kontekst pochodzenia: głównie komunikacja akademicka w Stanach Zjednoczonych, antropologia i psychologia; później spopularyzowana poprzez samopomoc, zarządzanie i szkolenia w zakresie komunikacji.

Krótka praktyczna wskazówka

Używaj mowy ciała, aby wspierać jasną komunikację i okazywać uwagę, ale nie traktuj jej jak czytania w myślach. Najbezpieczniejsza zasada: obserwuj wzorce, porównuj je z sytuacją i wyjaśniaj słowami, gdy znaczenie ma znaczenie.