Zarządzanie / Międzyludzkie / Komunikacja
Zarządzanie / Międzyludzkie / KomunikacjaPrawo Dillondo
Dillondo's Law
Ludzie bardzo cenią swoją godność i szacunek dla siebie — swoją „twarz”.
Popularność
Przydatność
Nazwy alternatywne
Prawo Dilondo / zasada „twarzy”
Dziedziny
Zarządzanie, relacje międzyludzkie, komunikacja, przywództwo
Definicja
- Prawo Dillondo twierdzi, że pragnienie ochrony „twarzy” (godności i szacunku dla samego siebie) jest silną siłą w interakcjach międzyludzkich i że jego lekceważenie jest główną przyczyną codziennych sporów i konfliktów.
Główna idea
- Ludzie bardzo cenią swoją godność i szacunek do samego siebie — swoje „twarze”.
- Zagrożenia dla „twarzy” wywołują niewspółmierny opór i konflikty.
- Zachowanie „twarzy” innych ułatwia współpracę i zapobiega sporom.
Jak to działa
- W interakcjach jednostki stale bronią swojego wizerunku.
- Gdy uwaga lub działanie powoduje utratę prestiżu, reagują obronnie.
- Uznanie i ochrona twarzy zmienia potencjalny konflikt w współpracę.
Przykład użycia
- Menedżer poprawia pracownika w prywatnej rozmowie, zamiast przed zespołem, chroniąc jego godność i unikając urazy, jaką wywołałaby publiczna reprymenda.
Znany przykład
- Przykład: Cytowany w literaturze zarządzania odnośnie roli „twarzy” w konfliktach w miejscu pracy.
- Dlaczego pasuje do tej reguły: Ukazuje codzienne spory jako niepowodzenia w ochronie godności.
- Status weryfikacji: Maksym zarządzania o niepewnym pochodzeniu; podstawowa dynamika „twarzy” jest dobrze udokumentowana w psychologii społecznej.
Przypadki użycia / Sytuacje, w których ma zastosowanie
- Udzielanie opinii i krytyki.
- Negocjacje i rozwiązywanie konfliktów.
- Komunikacja międzykulturowa i interpersonalna.
Kiedy nie używać lub powszechne błędne użycie
- Nie chrroń twarzy do tego stopnia, aby unikać szczerej, koniecznej informacji zwrotnej.
- Nie pozwól, aby „ratowanie twarzy” usprawiedliwiało ukrywanie prawdziwych problemów.
- Nie zakładaj, że te same obawy o twarz mają identyczne znaczenie w różnych kulturach.
Wynalezienie / Pochodzenie zasady
- Wynalazca: Przypisywane w literaturze zarządzania „Dillondo”; konkretne źródło niezweryfikowane.
- Rok wynalezienia: Współczesny; nieokreślony dokładnie.
- Kraj / kontekst pochodzenia: Popularna literatura zarządzania.
Dowody / Podstawa badawcza
- Zgodne z badaniami z zakresu psychologii społecznej dotyczącymi twarzy, poczucia własnej wartości i teorii grzeczności.