Koncepcja psychologiczna / interpretacja psychoanalityczna

Pomyłka językowa Freuda

Freud's slip of the tongue

Pomyłka freudowska może być użyteczną wskazówką ukrytej uwagi lub napięcia emocjonalnego, ale nie jest dowodem. Zwróć na nią uwagę, delikatnie ją sprawdź i unikaj przekształcania jednego błędnego słowa w dramat sądowy.

Popularność

Przydatność

Nazwy alternatywne

Przejęzyczenie / parapraksja / Fehlleistung / czynność pomyłkowa / pomyłka słowna

Dziedziny

Psychologia, psychoanaliza, psycholingwistyka, komunikacja, retoryka

Definicja

Pomyłka freudowska to niezamierzony błąd w mowie, pamięci, czytaniu, pisaniu lub działaniu, który w klasycznej psychoanalizie jest interpretowany jako ujawniający nieświadomą myśl, życzenie, lęk lub konflikt. We współczesnym użyciu zwykle oznacza to ujawniające się przejęzyczenie. Freud omówił te codzienne błędy w Psychopatologii życia codziennego, napisanej/opublikowanej po raz pierwszy na początku XX wieku.

Główna idea

Ludzie nie zawsze ujawniają siebie poprzez bezpośrednie wypowiedzi. Czasami błąd, wahanie, niewłaściwe słowo lub przypadkowa zamiana mogą ujawnić, o czym myślał mówca, co tłumił, czego się bał lub czemu emocjonalnie poświęcał uwagę.

Jak to działa

Osoba zamierza powiedzieć jedną rzecz.
Inne skojarzenie, emocja, wspomnienie lub ukryta troska konkuruje z zamierzonym sformułowaniem.
Pod wpływem rozproszenia, presji, zmęczenia, zawstydzenia lub napięcia emocjonalnego, niezamierzone słowo może się przedostać.
Jednak nowoczesna psycholingwistyka wyjaśnia również wiele potknięć jako zwykłe błędy w produkcji mowy, obejmujące podstawienie, wstawienie, usunięcie, mieszanie lub przewidywanie dźwięku/słowa, niekoniecznie jako nieświadome pragnienie.

Przykład użycia

Menadżer mówi: „Musimy ciąć ludzi—przepraszam, mam na myśli ciąć koszty.”
To może sugerować niepokój związany z wypowiedzeniami, ale należy traktować to jako wskazówkę, a nie dowód.

Znany przykład

Przykład: Freud omówił przykład, w którym prezydent rzekomo rozpoczął spotkanie, mówiąc, że sesja jest „zamknięta” zamiast „otwarta”. Freud zinterpretował to jako możliwe wyrażenie przez mówiącego życzenia, aby trudne spotkanie już się zakończyło.
Dlaczego pasuje do tej reguły: Złe słowo było przeciwieństwem zamierzonego słowa i wydawało się odpowiadać ukrytemu życzeniu lub emocjonalnemu oporowi.
Status weryfikacji: Częściowo zweryfikowany jako przykład opisany w tekście Freuda; niezweryfikowany niezależnie jako wydarzenie historyczne. Traktować jako ilustrację psychoanalityczną, nie jako potwierdzony incydent publiczny.

Przypadki użycia / Sytuacje, w których ma zastosowanie

Analizowanie przypadkowego doboru słów w negocjacjach, wywiadach, przemówieniach, terapii, rozmowach sprzedażowych lub dyskusjach konfliktowych.
Zauważanie, kiedy ktoś wielokrotnie używa słów związanych ze strachem, unikaniem, obwinianiem, pragnieniem lub niepewnością.
Zrozumienie wycieku komunikacji: co ucieka, gdy dopracowana wiadomość zawodzi.
Odczytywanie podtekstu w rozmowie, przy jednoczesnym unikaniu przesadnej pewności siebie.

Kiedy nie używać lub powszechne błędne użycie

Nie zakładaj, że każdy werbalny błąd ujawnia ukrytą chęć.
Nie używaj tego jako „dowodu” do oskarżenia kogoś.
Nie nadinterpretuj pomyłek spowodowanych zmęczeniem, mówieniem w drugim języku, nerwowością, literówką, zaburzeniami mowy czy zwykłym pomyleniem słów.
Nie traktuj freudowskiego wyjaśnienia jako jedynego naukowego wyjaśnienia; współczesne badania nad błędami mowy uznają wiele przyczyn niepsychoanalitycznych.

Wynalezienie / Pochodzenie zasady

Wynalazca: Nie został ściśle wynaleziony przez jedną osobę. Sigmund Freud opracował i spopularyzował psychoanalityczną interpretację; wcześniejsi badacze, tacy jak Meringer i Mayer, badali błędy mowy przed Freudem.
Rok wynalazku: 1901 jest kluczowym rokiem związanym z Psychopatologią życia codziennego Freuda; angielskie wyrażenie „Freudowska pomyłka” pojawiło się później, a w jednej recenzji odnotowano rok 1959.
Kraj / kontekst pochodzenia: wczesna psychoanaliza w niemieckojęzycznym kontekście intelektualnym; później spopularyzowana w psychologii anglojęzycznej i języku codziennym.

Krótka praktyczna wskazówka

Pomyłka freudowska może być użyteczną wskazówką ukrytej uwagi lub napięcia emocjonalnego, ale nie jest dowodem. Zwróć na nią uwagę, delikatnie ją sprawdź i unikaj przekształcania jednego błędnego słowa w dramat sądowy.