Zasada rozumowania filozoficznego/naukowego

Prawo przyczyny i skutku

Law of Cause and Effect

Nie zatrzymuj się na korelacji. Zapytaj, co spowodowało wynik, jak go spowodowało i jakie dowody odróżniają prawdziwą przyczynę od przypadku.

Popularność

Przydatność

Nazwy alternatywne

Przyczynowość / zasada przyczynowości / zasada przyczyny i skutku / zasada przyczynowa

Dziedziny

Filozofia, logika, nauka, psychologia, myślenie systemowe, statystyka, wnioskowanie przyczynowe, podejmowanie decyzji

Definicja

Prawo przyczyny i skutku to ogólna zasada, że wydarzenia, skutki lub stany zazwyczaj wynikają z jednej lub więcej poprzedzających przyczyn lub warunków, zamiast występować bez wyjaśnienia.

Skutki nie pojawiają się w izolacji; są wytwarzane, wpływane lub stają się bardziej prawdopodobne przez przyczyny.
W praktycznym zastosowaniu zasada ta oznacza: aby zrozumieć wynik, należy zbadać, jakie warunki, działania, mechanizmy lub zdarzenia pomogły go wytworzyć.

Zidentyfikuj efekt lub wynik.
Szukaj możliwych wcześniejszych przyczyn lub czynników przyczyniających się.
Sprawdź, czy przyczyna wystąpiła przed skutkiem.
Szukaj prawdopodobnego mechanizmu łączącego przyczynę i skutek.
Oddziel prawdziwą przyczynowość od samej korelacji.
Weź pod uwagę wiele przyczyn, ponieważ wiele rzeczywistych wyników jest spowodowanych przez kilka współdziałających czynników.

Jeśli zespół programistyczny zmieni proces wydawania oprogramowania, a incydenty produkcyjne zmniejszą się, Prawo Przyczyny i Skutku sugeruje zastanowienie się, czy nowy proces przyczynił się do poprawy.
Jednak zespół powinien nadal sprawdzić inne możliwe przyczyny, takie jak mniejsza liczba wydań, niższy ruch, lepsze monitorowanie lub niezwiązane zmiany w systemie.

Przykład: Zależność między paleniem a rakiem płuc jest współczesnym podręcznikowym przypadkiem rozumowania przyczynowego wspieranego przez zbieżne dowody.
Dlaczego to pasuje do tej reguły: Twierdzenie nie opiera się na jednym zbiegu okoliczności, lecz na mechanizmach, wielokrotnych obserwacjach i szerokim wsparciu epidemiologicznym.
Status weryfikacji: Jest to silny przykład przyczynowy w świecie rzeczywistym, poparty dowodami głównego nurtu w dziedzinie zdrowia publicznego.

Nie zakładaj, że ponieważ dwie rzeczy zdarzają się jednocześnie, jedna spowodowała drugą.
Nie zakładaj, że pierwsza widoczna przyczyna jest jedyną przyczyną.
Nie ignoruj ukrytych zmiennych, współzmienników ani odwróconej przyczynowości.
Nie traktuj tej zasady jako mistycznej gwarancji, że każdy osobisty rezultat ma prostą moralną przyczynę.
Nie myl przyczynowości filozoficznej z trzecią zasadą dynamiki Newtona; „każdej akcji towarzyszy równa i przeciwnie skierowana reakcja” to prawo fizyki, a nie to samo co ogólne Prawo Przyczyny i Skutku.

Wynaleziono przez: Żaden pojedynczy wynalazca nie jest właścicielem szerokiego pojęcia przyczyny i skutku.
Rok wynalezienia: Brak. Koncepcja jest starożytna i pojawia się w filozofii, nauce, religii i prawie.
Kraj / kontekst pochodzenia: Język przyczynowości rozwijał się w wielu tradycjach; filozofia zachodnia często wskazuje na Arystotelesa, a później Hume'a, ale idea jest znacznie starsza i szersza niż jakikolwiek z tych myślicieli.

Kiedy coś się dzieje, zapytaj, co to spowodowało, ale zweryfikuj związek przyczynowy, zanim wyciągniesz wnioski.