Psychologia motywacji; utrwalone przekonanie / efekt behawioralny

Efekt nadmiernego uzasadniania

Overjustification Effect

Zewnętrzne nagrody mogą być przydatne, ale gdy przejmują aktywność, którą ludzie już lubią, mogą zmienić powód, dla którego ją wykonują. Wspieraj pracę, nie wyciskając z niej wewnętrznej atrakcyjności.

Popularność

Przydatność

Nazwy alternatywne

Hipoteza nadmiernego uzasadnienia / efekt podważający / wypieranie motywacji / efekt podważania przez nagrodę

Dziedziny

Psychologia społeczna / psychologia edukacyjna / zachowanie organizacyjne / ekonomia behawioralna / teoria samostanowienia

Definicja

Efekt nadmiernego uzasadnienia to tendencja do tego, że wewnętrzna motywacja osoby do czynności, która już sprawia przyjemność, zmniejsza się po wprowadzeniu oczekiwanych nagród zewnętrznych, zwłaszcza gdy nagroda sprawia, że osoba interpretuje czynność jako wykonywaną „dla nagrody” zamiast dla samej przyjemności z niej.

Główna idea

Kiedy dana aktywność ma już wewnętrzny powód, dodanie silnego zewnętrznego powodu może przesunąć postrzeganą kontrolę z „Robię to, ponieważ to lubię” na „Robię to, ponieważ coś za to dostaję.” Po usunięciu nagrody pierwotne zainteresowanie może osłabnąć.

Jak to działa

Osoba początkowo wykonuje czynność, ponieważ jest ona interesująca, przyjemna lub znacząca.
Wprowadzony jest zewnętrzny bodziec, taki jak pieniądze, nagrody, oceny, certyfikaty lub nagrody publiczne.
Osoba zaczyna wyjaśniać swoje własne zachowanie przez zewnętrzną zachętę.
Działanie staje się związane z zewnętrzną kontrolą, a nie wewnętrznym wyborem.
Gdy bodziec znika, osoba może okazywać mniejsze dobrowolne zainteresowanie niż wcześniej.
Efekt jest najbardziej istotny, gdy działanie już miało wysokie wewnętrzne zainteresowanie, a nagroda jest oczekiwana, namacalna lub kontrolująca. Dowody z metaanaliz sugerują, że oczekiwane namacalne nagrody mogą osłabiać wewnętrzną motywację do wyboru, podczas gdy wielkość i warunki efektu są dyskutowane.

Przykład użycia

Dziecko lubi czytać książki z opowiadaniami. Rodzic zaczyna płacić dziecku za każdą przeczytaną książkę. Dziecko może zacząć czytać głównie dla wynagrodzenia, a później może czytać mniej, gdy płatność ustanie.
Jest to prawdopodobny przypadek nadmiernego uzasadnienia tylko wtedy, gdy dziecko już cieszyło się czytaniem zanim wprowadzono nagrodę.

Znany przykład

Przykład: W słynnym badaniu nad rysowaniem, dzieci, które już lubiły rysować, obiecano nagrodę, a później wiele z nich spędzało mniej wolnego czasu na rysowaniu niż grupy porównawcze.
Dlaczego pasuje do tej reguły: Oczekiwana nagroda wydawała się przesuwać uwagę z cieszenia się aktywnością na nagrodę z nią związaną.
Status weryfikacji: Badanie jest prawdziwe i wpływowe, ale właściwa lekcja dotyczy niektórych rodzajów oczekiwanych nagród w określonych kontekstach, a nie tego, że wszystkie nagrody są szkodliwe.

Przypadki użycia / Sytuacje, w których ma zastosowanie

Projektowanie systemów nagród dla dzieci, uczniów, pracowników, twórców lub wolontariuszy.
Unikanie niepotrzebnych nagród za czynności, które ludzie już lubią.
Zrozumienie, dlaczego grywalizacja, odznaki, premie lub nagrody mogą zmniejszać długoterminowe zainteresowanie, jeśli są stosowane nierozważnie.
Planowanie edukacji lub zachęt w miejscu pracy, gdzie liczy się autonomia i wewnętrzne zainteresowanie.
Wyjaśnianie, dlaczego pochwała, która wydaje się informacyjna, może działać inaczej niż nagrody, które wydają się kontrolujące.

Kiedy nie używać lub powszechne błędne użycie

Nie używaj tego, aby twierdzić, że wszystkie nagrody zmniejszają motywację; dowody są warunkowe i dyskutowane. Metaanaliza Camerona i Pierce’a argumentowała, że nagrody generalnie nie zmniejszają motywacji wewnętrznej, podczas gdy metaanaliza Deci, Koestnera i Ryana wykazała efekty osłabiające, zwłaszcza w przypadku oczekiwanych namacalnych nagród.
Nie stosuj tego mocno, gdy osoba na początku miała niewielkie lub żadne wewnętrzne zainteresowanie.
Nie myl tego z prostym łapówkarstwem, lenistwem ani utratą dyscypliny.
Nie zakładaj, że pochwała słowna ma taki sam efekt jak pieniądze czy nagrody; niektóre badania rozróżniają pozytywną informacyjną informację zwrotną od kontrolujących nagród materialnych.
Nie używaj tego jako wymówki do odebrania uczciwego wynagrodzenia za pracę. Praca płatna może nadal być znacząca; problemem jest to, jak nagrody wpływają na postrzeganą autonomię i motywację.

Wynalezienie / Pochodzenie zasady

Wynalezione przez: Nie ma pełnej zgody co do jednego wynalazcy. Nazwana „hipoteza nadmiernego uzasadnienia” jest mocno kojarzona z badaniem Marka R. Leppera, Davida Greena i Richarda E. Nisbetta z 1973 roku, które opierało się na teorii samopostrzegania. Wcześniejsze powiązane badania eksperymentalne dotyczące nagród i motywacji wewnętrznej przeprowadził Edward L. Deci w 1971 roku.
Rok wynalezienia: 1973 dla opublikowanej „hipotezy nadmiernej uzasadnioności”; 1971 dla ważnych wcześniejszych badań nad nagrodami w motywacji wewnętrznej.
Kraj / kontekst pochodzenia: Stany Zjednoczone; eksperymentalna psychologia społeczna i badania nad motywacją.

Krótka praktyczna wskazówka

Nie dodawaj ciężkich zewnętrznych nagród do działań, które ludzie już lubią, chyba że jest to konieczne. Najpierw zachowaj autonomię, znaczenie i mistrzostwo; używaj nagród ostrożnie, jak soli w zupie — za dużo i wszyscy zauważą to z niewłaściwego powodu.