Zasada zarządzania; Zachowania organizacyjne; Heurystyka produktywności

Prawo Parkinsona

Parkinson's Law

Jeśli nie zostaną ustalone żadne granice, praca i administracja mogą rozrastać się, aby wypełnić dostępny czas, przestrzeń i procesy. Terminy i struktura często stanowią ochronę przed rozrastaniem się dla samego rozrastania.

Popularność

Przydatność

Nazwy alternatywne

Prawo biurokratycznej ekspansji / praca rozszerza się tak, by wypełnić dostępny czas / organizacyjne prawo Parkinsona

Dziedziny

Zarządzanie czasem / Zarządzanie projektem / Administracja publiczna / Projektowanie organizacyjne / Studia nad biurokracją

Definicja

Prawo Parkinsona to obserwacja, że praca ma tendencję do rozszerzania się, aby wypełnić czas dostępny na jej wykonanie. W pierwotnym znaczeniu organizacyjnym opisuje ono również, jak organy administracyjne mogą się rozrastać niezależnie od rzeczywistej ilości użytecznej pracy do wykonania.

Główna idea

Kiedy dostępny jest czas, ludzie lub zasoby, zadania i organizacje często stają się bardziej skomplikowane, niż jest to konieczne.
W produktywności osobistej zadanie przydzielone na tydzień może zająć tydzień, nawet jeśli mogłoby zostać wykonane w jeden dzień.
W organizacjach działy mogą tworzyć dodatkowe procedury, spotkania, zatwierdzenia i warstwy raportowania, które zwiększają aktywność, niekoniecznie zwiększając użyteczny wynik.

Jak to działa

Ludzie dostosowują wysiłek do terminu realizacji, a nie do rzeczywistego rozmiaru zadania.
Luźne terminy sprzyjają opóźnieniom, perfekcjonizmowi, nadmiernym dyskusjom i niepotrzebnej złożoności.
W biurokracji Parkinson argumentował, że urzędnicy mają tendencję do mnożenia podwładnych zamiast rywali, oraz że urzędnicy tworzą sobie nawzajem pracę.
W miarę jak organizacje rosną, sama koordynacja wewnętrzna staje się źródłem pracy.

Przykład użycia

Funkcja oprogramowania, którą można byłoby ukończyć w dwa dni, jest zaplanowana na dwa tygodnie.
Ponieważ dostępne są dwa tygodnie, zespół dodaje dodatkowe spotkania, dodatkowe rundy przeglądów, niepotrzebne udoskonalenia i więcej dokumentacji.
Zadanie ostatecznie zajmuje pełne dwa tygodnie, nie dlatego, że wymagała tego praca, ale dlatego, że harmonogram na to pozwalał.

Znany przykład

Przykład: C. Northcote Parkinson użył brytyjskich organów administracyjnych, aby zilustrować, jak personel i procedury mogły się rozwijać, nawet gdy faktyczne obciążenie pracą nie rosło w ten sam sposób.
Dlaczego pasuje do tej zasady: Przykład odzwierciedla ideę, że organizacje mogą same wytwarzać wewnętrzne presje wzrostu.
Status weryfikacji: Przykład jest rzeczywisty w pisarstwie Parkinsona, ale jego traktowanie było częściowo satyryczne i nie powinno być odczytywane jako ścisły dowód laboratoryjny.

Przypadki użycia / Sytuacje, w których ma zastosowanie

Terminy projektów są znacznie dłuższe niż faktyczna wymagana praca.
Zespoły dodają niepotrzebne spotkania, raporty lub etapy zatwierdzania.
Firmy zwiększają warstwy zarządzania szybciej niż produktywną wydajność.
Organizacje publiczne lub prywatne rozbudowują działy administracyjne w okresach spadku podstawowej działalności.
Zadania osobiste stają się zbytnio skomplikowane, ponieważ nie ma wyraźnie określonego limitu czasowego.
Budżety, personel lub harmonogramy są używane po prostu dlatego, że są dostępne.

Kiedy nie używać lub powszechne błędne użycie

Nie używaj tego, aby twierdzić, że każda rozwijająca się organizacja jest marnotrawna.
Nie używaj go do odrzucania koniecznej administracji, zgodności, bezpieczeństwa ani prac koordynacyjnych.
Nie traktuj tego jako uniwersalnego prawa naukowego; lepiej jest to rozumieć jako heurystykę zarządzania.
Nie myl tego z zasadą Petera, która dotyczy sytuacji, gdy ludzie są awansowani do poziomu swojej niekompetencji.
Nie zakładaj, że krótsze terminy zawsze poprawiają wyniki; nierealistyczne terminy mogą obniżać jakość i zwiększać stres.
Nie używaj tego jako wymówki do cięcia zasobów bez zrozumienia rzeczywistego obciążenia pracą.

Wynalezienie / Pochodzenie zasady

Wynaleziono przez:
Cyril Northcote Parkinson, brytyjski historyk marynarki i autor.
Rok wynalezienia:
1955, kiedy esej „Prawo Parkinsona” został opublikowany w The Economist.
Kraj / kontekst pochodzenia:
Wielka Brytania; pierwotnie sformułowane jako satyryczna obserwacja dotycząca brytyjskiej administracji publicznej i biurokracji służby cywilnej.

Krótka praktyczna wskazówka

Ustal jasne wyniki, krótkie ramy czasowe i szczupłe procesy przeglądowe; w przeciwnym razie praca i biurokracja mogą się rozwijać tylko dlatego, że jest na to przestrzeń.